Yıllarca yolunu bekledim durdum,
Giderken yüzüme gülmez olaydın.
Mehtaba bakarak hayaller kurdum
Kalbime ebedi dolmaz olaydın!

Göz pınarlarımdan akıyor yaşlar,
Gözlerim üstüne çöküyor kaşlar.
Sonbahar ’da kaldı kurduğum düşler
Kupkuru çöllere salmaz olaydın!

Kırların koynunda çiçekler açar,
Güllerin yanında bülbüller uçar.
Ömrümden mevsimler seneler geçer
Güz gülleri gibi solmaz olaydın!

Bastığın dağlara doğru seslendim,
Sesime ses verdi dağlar hislendim.
Gölgene oturup bende yaslandım
Aşkımı gönlünden silmez olaydın!

İçimde sevdanın dumanı tüter,
Firakın hicranı ölümden beter.
Canı geri gelmez kervana katar
Düşürdün yollara salmaz olaydın!

Dindari yaktığın ocakta pişer,
Cemâli’nin şavkı gönlüne düşer.
Yürekte sevdası kabından taşar
Aklını başından almaz olaydın!

Dindari/Osman Dindar/İst.