Oturmuş kenara suyu seyreyler
Her şeyin nüvesi o ulu önder
Ayaksız bacaksız ne büyük zafer
Dağları taşları yararak gider

Yorulmaz usanmaz acep ne gezer
Takvası kendine olmuştur rehber
Aslını anlamak ne büyük hüner
Dersini Rabbinden alarak gider

Geceler sularda boğulmuş ay’a
Binmiştir burağa kim dedi yaya
Dereler dönüşür bir yerde çay’a
Damlalar kendini kararak gider

Yâ rabbi hikmetin kuytu geceler
Suları coşturan meçhul gölgeler
Dediki dünyadan oldum bi haber
Dervişin testisi dolarak gider

Abdestsiz duasız namaz kılınmaz
Rehbersiz hikmetsiz derya bulunmaz
Rabbim hikmetinden sual sorulmaz
Kendine sorular sorarak gider

Dereye dönüştü billûr damlalar
Boşuna değildir bunca çabalar
Suların sırrından feyiz alanlar
Nefsinin belini kırarak gider

Suların üstünde bir seher yeli
Dereye karıştı gözünün seli
Usulca konuşur mülayim dili
Yarayı bereyi sararak gider

Eremez sırrına gaflette kullar
Cana can katıyor derin kuyular
Güneşi koynunda taşıyan sular
Aşk ile tutuşup yanarak gider

Menzile varmamak elbet kederdi
Rızayı hâkk için yunus ne verdi
Deryaya ulaşmak derenin derdi
Başını taşlara vurarak gider......

yudumyunus
Yunus Karaçöp
25 07 2026