Hangimiz iç geçinmedi ki
Batan güneşin ardından.

Hangimiz ağıtlar yakmadı ki
Işığı solmuş kapalı pencerelere bakaraktan.

Hangimiz bir hoş olmadı ki
Aşk meyhanesinde efkâr dağıtıp
Kadehleri doldurup doldurup boşaltan

Hangimiz toprağı döşek
Yıldızları yorgan yapmadı ki… kendine

Hangimiz gam yükünü sırtına vurup
Sabahlara kadar dolaşmadı ki

Hangimiz, hangimiz ama hangimiz
Öpmek istemedik ki fecir vakti
Doğan güneşi tam alnının ortasından.

Hangimiz beklemedi ki sabahı,
Öğle vaktini
Ardından geceyi
Hiç bıkmadan usanmadan.

Hangimiz mucize beklemedi ki
Bir haber gelir diye.

Hangimiz bugün olmadı,
Belki yarın olur diye,
Ümit etmedi ki o vefasız yardan.

Hangimiz sevda türküleri söylemedi ki
Kendi gölgesiyle yar gibi konuşan
Bir tek benmiyim bu alemde
Aşk suçuna bulaşan.

Hangimiz esen yelle teslim etmedi ki
Bir selamı
Hangimiz bir yıldız seçmedi ki
Desin diye yâre kelamı

Hangimiz bin parçaya bölüp
Kaç hoyrat kapıya bırakmadık ki
Şu sefil canı

Hangimiz, hangi birimiz, senin derdini
Kaleme vurup, harften heceye
Heceden mısraya, mısradan şiire,
Dökmedi ki söyle, söyle ey gönül, söyle.

Feyzullah Ariz (Feyzo)