Ezgisi çalınır kulağımda
Gurbet türkülerinin.
Hazan yaprakları yüreğime dökülür.
Gün daha hüzünlü batar gurbet akşamlarında.
Kâh bir poyraz, kâh bir meltem alır beni
Götürür çocukluk yurduma.
Memleket özlemi yakar gönlümü.
Ana, baba, kardeş gözler yolumu.
Hele bir de göçenler varsa öbür âleme,
Dinmez gözde yaş, almaz başka şehirler derdimi.
Belki bir savruluştur yaşam gurbette,
Belki köksüz bağsız kalmaktır.
Kalabalıklar içinde yalnızlık yaşanır diz boyu.
Dilimin ucundadır hep yüreğim.
Avuntular aranır.
Bir özlem başka bir özlemi doğurur gönülde.
Çağlayan olur hasret coşar kalbimde.
Masal diyarına koşulur,
Türküler can yakmasın diye.
Mutlu sonlar hayal edilir,
Yeni başlangıçlara gebe.
Hayat avuç içinden daha hızlı akar sanki.
Hep bir yerden bir gün bir misafir gelecek gibidir.
Gözümün buğusu yüreğime akar geceleri.
Yolculuklar hem kavuşma hem hüzündür.