RUSAMER – Ruh ve Us Sağlığı Ayarı Merkezi

UNESCO Edebiyat Şehri Kahramanmaraş

Andırın Kültür Havzası Şiir Anlama ve Dinleme Merkezi

Mutluluk, Tevazu ve Gönül Dengesi Salonu

Bugün salonumuzda Sayın Nesrince'nin Mutluluk Hasreti adlı şiiri okunuyor.

Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri bugün salona elinde baston yerine boyu kadar bir ayna, sırtında da görünmez madalyalarla teşrif etti. Aynayı kürsünün önüne koydu. Önce aynaya baktı, sonra salondakilere döndü. Evlatlar... Bugün aynaya baktım, kendime Dünyanın en yakışıklı Feyzlizofu sensin dedim. Ayna cevap vermedi. Demek ki hâlâ edepli bir aynaya sahibim! Sonra görünmez madalyaları tek tek çıkarmaya başladı. Biri Dünyanın En Büyük Bekleyeni, biri En Çok Ah Çekeni, biri Kendi Kendini Alkışlama Federasyonu Altın Madalyası... Evlatlar, insan kendi kendine madalya takınca omzu yoruluyor ama gönlü pek büyüyor! O yüzden dikkat edin, kibirin kilosu görünmez ama taşıması çok zordur. Haydi bakalım, bugün mutluluğun reçetesini birlikte arayalım. Salondan kahkahalar yükseldi.

Dadaloğlu Köşesi'nden Topal Bekir, Vallahi ben de bir ara kendimi çok büyük sanıyordum. Sonra tartıya çıktım, meğer sadece kiloymuş, dedi. Âşık Feymani Köşesi'nden Sultan Bacı, Şiirin ilk yarısı insanın nefsini tiye alıyor, ikinci yarısı ise gönlüne yön gösteriyor. İşte güzel tarafı da bu, diye tebessüm etti. Delibal Köşesi'nden Kel Hasan, Ben dağa adımı yazdım ama yağmur yağınca dağ kaldı, yazı gitti. Demek ki taşa değil gönüllere yazmak lazımmış, diyerek salonu güldürdü. Hasibe Hatun Köşesi'nden Kezban Teyze, Evlatlar... Mutluluk marketten alınsaydı en zenginler hep gülerdi. Hâlbuki en güzel kahkahayı bazen cebinde beş lirası olan atıyor, dedi. Ozan Mehmet Ceyhan Köşesi'nden Deli Osman ise, Dünya yansa ben de mum yakarım diyor1 ya... Aman evlatlar, önce itfaiyeyi arayın, sonra mumu yakarsınız. Yoksa RUSAMER'in Yangın Sonrası Psikoloji Servisi yine dolup taşacak, deyince salon kahkahadan kırıldı.

Kalburabastî Efendi Hazretleri aynayı kaldırıp salona doğru çevirdi.

Evlatlar... Bu şiir, iki perdeli bir tiyatro gibi. İlk perdede kibirli, kendini merkeze koyan insanın ironik bir portresi çiziliyor. İkinci perdede ise perde açılıyor ve hakiki mutluluğun; tevazuda, sağlıkta, huzurda, paylaşmada ve anda kalabilmekte olduğu söyleniyor. Şair, okuyucuya parmak sallamıyor; önce aynayı gösteriyor, sonra da o aynanın karşısına birlikte geçiyor.

RUSAMER'in bugünkü teşhisi şöyledir:

Hastamızın ilk muayenesinde Geçici Ego Şişkinliği, Ben Merkezli Düşünce Fazlalığı ve Kendini Alkışlama Refleksi tespit edilmiştir. Ancak şiirin son bölümünde yapılan iç muhasebe sayesinde hastanın durumu düzelmiş, Tevazu Hormonu normale dönmüş, Şükür Vitaminleri yükselmiş ve Mutluluk Tahlili tertemiz çıkmıştır.

Reçete:

Sabah aç karna bir bardak şükür.

Öğlen bir tutam tevazu.

Akşam yatmadan önce üç doz tebessüm.

Gerektiğinde komşuya selam, dosta hâl hatır ve garibana yardım.


Yan etkisi yoktur; yalnızca insanı güzelleştirir.

RUSAMER'in bugünkü kararı şudur:

Mutluluk, zirveye çıkıp Ben en büyüğüm demek değildir. Zirvedeyken aşağı bakıp El uzatacağım birileri var mı diye sorabilmektir. İnsan kendisiyle barışınca hayatla da barışır. Tevazu, mutluluğun gölgesidir; gölgesi olmayan ağacın meyvesi de az olur.

Ve son söz evlatlar...

Mutluluğu ararken ayağınızın altındaki papatyayı ezmeyin. Çünkü bazen insan, Everest'i ararken bahçesindeki çiçeği göremez.

Özün sözü budur. Vesselam.

Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri
Celil ÇINKIR
Nam-ı Diğer Delibal ccc ž i