Ben bu aşkın
Sonsuz olmasını istiyorum.

Seninle daha el ele tutuşmadan
Ruhlarımızı birleştiren Rabbime
Binlerce şükürler olsun.

Aramızda uzun yollar, denizler,
Dağlar olsa da; sebebini bilmediğim,
Tarif edemediğim bir bağ, bir gizem var.

Gözlerin gözlerime değmeden,
Ruhunun yorgunluğunu
Hissedecek kadar yakınımdasın.

Bazı sözler sadece kulağa hoş gelir;
Aşkım, "Bitanem" derler, geçerler...

Ama sen bana,
Sen beni nasıl görmek istersen,
Ben o olurum.
Sana anne de olurum, baba da olurum.
Sen anlatmadan seni anlarım dedin.

İşte o sözlerin,
İçimde sarılmayı bekleyen
Bütün yaralarıma merhem oldu.

Dünya yine aynı dünya belki...
Ama ruhunu ruhumda hissettiren
Bu duygunun adı, sonsuz aşk olsun.

Sen elimi bile tutmadan kalbime dokundun. Sesini her duyduğumda
Kalbim yerinden çıkacak gibi oluyor.

Şimdi bir ömür aynı gökyüzüne bakmaya, Aynı hayali kilometrelerce
Uzaktan birlikte kurmaya razıyım.

Bu sevda hiçbir tarife,
Hiçbir kalıba sığmıyor.

Sana kavuşacağım güne doğru
Takvimden her gün
Bir yaprak daha eksiliyor.

Zamanını, saatini bilmesem de
Sabırla bekleyeceğim o günü.

Beklemek bir ömür sürse bile değil... Gerekirse sonsuzluğa denk beklerim.

Yeter ki sonunda ellerimiz
Birbirine kavuşsun.

Gel, seninle el ele verelim
Ve bu aşkı ömrümüzün sonuna değil, Sonsuzluğa kadar yaşatalım.