Edep tezgahında kumaş dokunmaz,
Haya terk edilmiş adı okunmaz.
Bozulan toplumlar dertten yakınmaz.
İmanı korumak farz bu devirde.

Fıtridir insana gelir ezelden.
İnsanlık hayayı almış güzelden.
Arsızlığa çözüm gerek tez elden,
Ar namusa ilgi az bu devirde.

Doğruyu söyleyen hoş karşılanmaz,
Evde edep haya pek aşılanmaz.
Sanmayın bu gençlik sizde yaşlanmaz,
Nehyi anil münker yoz bu devirde.

Aile değeri bilinmez oldu,
Gençler bataklıkta sararıp soldu.
Haya elbisemiz cennete yoldu,
Kötüye yolculuk hız bu devirde.

Maddiyat peşine düştü insanlık,
Aşk ömürlük değil yaşanır anlık.
Edepsiz hayasız ömür karanlık,
İman tarlaları boz bu devirde.

Yürürken kibirle titretir dağı,
Düşünmez sararıp solan bir bağı,
Kan bir gün terk eder damardan ağı,
Ölümü tefekkür buz bu devirde.

Yenilen içilen her şey teşhirde,
İnsanın olduğu köyde şehirde.
Gelenek görenek kaldı tehirde,
Benim kalbim temiz söz bu devirde.

Nefs denen azgın at dört nala koşar,
Dindari bu hale bakıp ta şaşar.
Zaman ahir oldu us nasıl yaşar?
Ehlin muhafaza uz bu devirde.

Dindari/Osman Dindar/ist.10 Temmuz 2019