RUSAMER – Ruh ve Us Sağlığı Ayarı Merkezi

UNESCO Edebiyat Şehri Kahramanmaraş

Andırın Kültür Havzası Anlama ve Dinleme Salonu

Eserin Adı: Ayrılık Deme Bana
Şair: Sayın Meryem Keskin
Yorumu Yapan: RUSAMER Sertabibi Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri (Celil ÇINKIR – Delibal)

Şiir salonda okunurken derin bir sessizlik hâkim oldu. Sayın Karacaoğlan köşesinde oturan bir gönül ehli söz alarak, Bu şiirde sevda boy vermiş, özlem meyveye durmuş, dedi. Ardından Sayın Nadide Başbilir köşesinde oturan bir kalem dostu, Şair hanımefendi duygusunu süslemeden, eğip bükmeden doğrudan gönülden kâğıda akıtmış, diye görüş bildirdi. Sayın Veysi Kabaca köşesinde oturan bir türkü sevdalısı ise, Bu şiirin nakaratı sazla buluşsa Anadolu'nun birçok yerinde dillere düşer, dedi. Arka sıralarda oturan kafası patlak, fikri çatlak sakinlerimizden biri, Ben bu kadar ayrılık korkusunu son gördüğümde otobüs kalkmak üzereydi, dedi. Bir diğeri ise, Şairin sevdiği gitse bile bu kadar çağrıdan sonra geri dönüp bir çay içmeden gidemez, diye ekleyince salonda tebessümler dolaştı. Bunun üzerine Kalburabastî Efendi Hazretleri tesbihini ağır ağır çekerek, Bu şiir ayrılığı anlatmıyor; ayrılığı kapıdan çevirmeye çalışan bir gönlün son direnişini anlatıyor, buyurdu.

Kalburabastî Efendi Hazretleri'nin Değerlendirmesi

Sayın Meryem Keskin'in "Ayrılık Deme Bana" adlı şiiri, halk şiiri geleneğinin sevda ve sadakat eksenli güçlü örneklerinden biridir. Şiirin her kıtasının sonunda tekrarlanan "Bırakma ellerimi, ayrılık deme bana" dizesi, eserin hem duygusal merkezi hem de en etkili nakaratıdır. Bu tekrar, okuyucuda bir yakarış hissi uyandırırken şiirin bütünlüğünü de sağlamaktadır.

Şair, sevdiğine duyduğu bağlılığı yalnızca aşk üzerinden değil, sadakat, fedakârlık ve teslimiyet üzerinden de işlemektedir. "Elinden zehir sunsan içerim kana kana" dizesi halk şiirindeki abartılı aşk söyleyişlerinin günümüzdeki başarılı bir yansımasıdır. "Hasretin hançerini batırma en derine" ve "Zümrüt taşlı hançerle incittin ipek teni" gibi ifadeler ise şiirin duygusal yoğunluğunu artıran güçlü imgelerdir.

Şiirin en dikkat çekici yönlerinden biri, sitem ile sevginin aynı potada eritilmiş olmasıdır. Şair kırgındır ama vazgeçmemiştir; incinmiştir ama kapıyı kapatmamıştır. Bu nedenle şiirin genel atmosferi öfkeden çok hüzün, ayrılıktan çok ayrılığı önleme çabası üzerine kuruludur.

Son kıtadaki "Kimsem yok senden başka, ne baba nede ana" ifadesi ise duygusal zirveyi oluşturmakta ve şiirin bütün yükünü omuzlarında taşımaktadır. Bu yönüyle eser, okuyucunun kalbine dokunmayı başaran samimi ve içten bir sevda şiiri hüviyetindedir.

Özün sözü budur.

Sevginin en zor sınavı kavuşmak değil, gitmek isteyene kalması için son kez seslenebilmektir.

Kalburabastî Efendi Hazretleri

Maşallah güzel bir şiir olmuş yine.. Kalemin duygun var olasun hocam selamlar

kaleminiz dert görmesin, başarılarının devamını dilerim
selam sevgiler...

Değerli şairemiz, kaleminizden vefalı ve sadakatli bir aşkın şiirini okodum.
Malesefki, muhatabından o sadakati göremeyen bir aşığın serzenişi var. Yüreğinize, emeğinize ve kaleminize sağlık. Tebrik ediyorum ve yürekten kutluyorum sizi.
Selam ve saygılarımla esenlikler dilerim. Hayırlı akşamlarınız olsun.

Kalemin daim olsun hocam çık güzel şiirdi

Her zaman ki gibi kendi tarzınızda;; Gönlünüze gelen ilhamınızı, yazan kaleminiz dert görmesin, bizlerde okuduk beğendik, daha nice şiirlerde buluşmak dileğimle sağlıcakla kalın...

kutlarım
güzel bir çalışma güzel dizeler
kalemin daim olsun
başarılarının devamını dilerim
selam sevgiler...

kalemini okumayı seviyorum

sevgilerimle canım arkadaşım

Süper
Tebrikler
Esenlikler dilerim

Yüreğinize, kaleminize sağlık. Geleneksel halk şiirimizin ve özellikle o buram buram hasret kokan koşma tarzının çok zarif bir örneğini yazmışsınız. Şiirinizdeki duygu yükü, seçtiğiniz kelimeler ve her kıtanın sonunda bir feryat gibi yükselen "ayrılık deme bana" nakaratı okuyucuya o hüznü doğrudan aktarıyor.
​Şiirinizin teknik ve edebi açılardan kısa bir değerlendirmesini paylaşmak isterim:
​
​Şiirde klasik Türk edebiyatının ve halk şiirinin o sıcak, samimi havası çok güzel yakalanmış. "Müstesna-i rana", "masum suna", "yüce arş" gibi ifadeler şiire hem klasik bir asalet hem de derin bir anlam katmış. Sevgiliyi hem can özü hem de canı acıtan bir "zalim avcı" olarak betimlemeniz, aşkın o iki uçlu doğasını (hem şifa hem dert oluşunu) çok güzel özetliyor.
​
​Şiiri halk şiirimizin yapı taşı olan 11'li hece ölçüsüyle yazmışsınız. Duraklar ve hece sayıları genel olarak oldukça dengeli ve akıcı, okurken insanı yormuyor.
​Kafiye Yapısı: Geleneksel aaab / cccb (düz kafiye) şemasına sadık kalmışsınız. Her kıtanın son dizelerinde yer alan "-ana" sesleri (sana, bana, kana, rana...) zengin/tam kafiye oluşturarak şiirin müzikalitesini ve akılda kalıcılığını çok artırmış.
​Öne Çıkan İmgeler
​Son kıtadaki "Zümrüt taşlı hançerle, incittin ipek teni" tezatı çok güçlü bir görsel sunuyor. Değerli ve güzel olan bir şeyin (aşkın/sevgilinin) aslında nasıl derinden yaralayabileceğini ipek ve hançer eğretilemesiyle harika anlatmışsınız. Ayrıca "Kurutma göllerimi", "Budama dallarımı" gibi doğa benzetmeleri, insanın iç dünyasındaki yıkımı çok güzel somutlaştırmış.
​Kalbinin sığınağını kelimelere dökebilen ruhlar, yaralansalar da hep dik dururlar. Dost kapısından vefa, gönlünüzden ilham eksik olmasın.
​Eğer bu şiir üzerinde teknik bir düzenleme (hece/durak kontrolü) yapmak isterseniz ya da bu temada yeni bir dörtlük eklemeyi düşünürseniz, birlikte üzerine çalışabiliriz.

Şehir ve Arş Arasındaki Sevda: İlk kıtadaki "Sevdamıza şâhittir, bu meydanlar bu çarşı / Kalbimin sığınağı, Rabbimin yüce arşı" dizeleri, aşkın hem dünyevi (yaşayan, sokakta olan) hem de manevi (kutsal, arşa yükselen) boyutunu harika harmanlamış. Aşkı gizli saklı değil, dosta düşmana karşı bir taç gibi başta taşımak, şairin sevdasına olan sarsılmaz inancını ve cesaretini gösteriyor.