Gönül muhabbetinden derde şifa aldığım,
Kışıma bahar olan sözlerini özledim.
Gözlerimi kapatıp hülyalara daldığım,
Başımı yasladığım dizlerini özledim.

Ey didar-ı Süheyla ey kalbime yazdığım,
Attığı kör düğümü tevekkülle çözdüğüm.
Deryaya yelken açıp mavisinde yüzdüğüm,
Hırçın bakışlarını gözlerini özledim.

Güllerde sükut bulan bülbülleri andıran,
Kırılıp gittiğimde gülüşüyle kandıran.
Yalnız mehtabı değil alemi kıskandıran,
Mahidevran dediğim yüzlerini özledim.

Yüreğin derin umman görünmez olur dibi,
Kirpiğin divit kalem sevdamızın katibi.
Dönde mehtap utansın Cemal’i nur habibi,
Zarif tebessümünü nazlarını özledim.

Kapanmış açılmıyor yorgun göz kapakları
Yeşile hasret kalmış kuruyan toprakları.
Yollarıma dökülen rengarenk yaprakları,
Dört mevsimin içinde güzlerini özledim.

O müstesna’i rana ruhuma neşe katan,
Göğsümün sol yanında ulvi bir aşkla atan.
Pınarlarından akıp yanağını ıslatan,
Gözyaşında tattığım tuzlarını özledim.

Maşukun yüreğinde varsa sevda belgesi,
Başka söze gerek yok diyor aşkın bilgesi.
Yurt dediğim vahaydı saçlarının gölgesi,
Ruhumda bıraktığın, izlerini özledim.

…….Meryem Keskin……
…….24.03.2026…….
…….Muhammes…..