ADAM



Ben adamın hasından anlarım kardaş

Duruşundan, susuşundan anlarım.

Sevdaya düşüşünden,

Bir eli tutuşundan anlarım.

Tutuşup da yanışından anlarım.



Anlarım sakalından, bıyığından, gözünden,

Gözündeki hüzünden,

Merhameti yüzünden,

İçindeki özünden.

Ben adamın bakışından anlarım kardaş.



Sigarayı yakışından,

Dudağında tutuşundan anlarım.

Uzaklara dalışından anlarım.

Derin derin çekişinden,

Her nefeste ölüşünden anlarım.



Olsa da ömrü heder,

Sarsa da gönlü keder,

Kötü yazılsa da kader,

Takdire boyun büküşünden anlarım.



Anlarım doğrudan sapmayışından,

Anlarım paraya tapmayışından,

Üç kuruşa adam satmayışından.

Ben adamı ekmeğini bölüşünden anlarım.



Vicdanıdır gönül eri,

Dünya kârı alın teri,

Dokuz köyde yoktur yeri.

Bir öksüzü sevişinden,

Çaresizce çöküşünden,

Gözyaşını döküşünden anlarım kardaş.



Dünya hiçtir gözünde,

Yalan yoktur sözünde,

Delikanlıdır özünde.

Alı aldır, moru mor,

Gözü ateştir, yüreği kor.

Gitti mi gidesiye,

Sevdi mi ölesiye.

Uzun lafın kısası,

Ve işin hülasası,

İşte budur adamın hası.



Aldanmaz kahpenin dümenine,

Eğilmez zalimin zulümüne,

Konu vatansa ölümüne.

Toprağa düşüşünden,

Hakkını helal edişinden,

Bir sela ile gidişinden anlarım.

Velhasılı...

Ben adamın hasından anlarım kardaş.



Yılmaz Tizgöl

Moskova

13.03.2023