Suretlerin yanılgısında saklı o devasa sivilce
Patladı patlayacak
Kıyamet koptu kopacak
Israrla seven insan ve süregelen nidası
Duyulmaya hasret
Duymazdan gelenlere dahi verdiği ehemmiyet

Sudan sebeplerde boğuldu insan ve gözyaşı
Kendi yağmuruna kendi seline kapıldı
Arsızca gülen mimiklerinde şehrin
Şiir idi belki de sulusepken sağanak misali
Şairin yüreğini delen
Ölüm öncesi
Ölmekle iştigal her günü her geceyi
Teftiş eden anılar
Ruhun uyumadığı kâbuslar
Belki de birer aldatı mahiyetinde
Söylenmeyen sözcükler ve aralıksız yağan kar

Temmuz gibi kara ikliminin tetikleyicisi
Sıcak ve hararet ve gözyaşı infilak öncesi
Şiirin suyu çekilirken adeta
Göl gibi deniz gibi şiirin kuruyan dere yatağına
Serili
Bir ütopya benzeri
Belki de ihlal edilmiş yüreği
Çimdikleyen nabzını tutmakla iştigal
Günün ve duyguların
Ve duygu fakiri her kim ise
Nasıl da şaire ve şiire düşman

Tırtıklanmış ilham
Zemheride asılı kalan bir idam
Kendi ipini kendi çeken bir isyan
Renklerin istilası
Duyguların yaşattığı
Karaborsayı
Şiire seren ruhun izdihamından arda kalan bir yanılgı
Olası
Yine de inanmak iken desturu kalemin
Nidaların sökün ettiği o kuru zemin
Göğün referansı
Aşkın reveransı
Sözcüklerin doğası
Elbet kalemin de duası

Duvağında imgeler saklı
Nazlı bir fısıltı
Duyulası olmasa da olası
Yazmakla iştigal bir günü daha sunan geceye
Sudan sebeplerle değil asla
Bazen bir çekince
Bazen bir engel
Ruhla hemhal
Acının da kesilen faturası
Yine de sormayın şairden
Elbet ilham bu:
Elde kalan çekilen kura sonrası