KİME EMANET

Koşarken hayatın bitmez yolunda,
Ne çok yüz biriktirmişiz meğer.
Herkes bir dost arar kendi solunda,
Verilen emekler kime emanet?

Güvendik kalpten her bir söze,
Maskeler takılmış o sahte yüze.
Gerek yok artık hiç fazla söze,
Harcanan gençlik kime emanet?

Giden günler geri gelmiyor geri,
Yüzlerde çizgiler zamanın izi.
Boşuna harcamışız o güzel sevgiyi,
Yalan sevdalar kime emanet?

Şimdi bir çay koydum yalnızlığıma,
Kastamonu şahit bu duruşuma.
Gözümü kapattım ben yarınıma,
Geçip giden ömür kime emanet?
Tamer KARAKAŞ - Kastamonu - 01.07 2026