BABAMA
Uzun yıllar önce ebem ölünce,
Yetim kalmış babam on bir yaşında.
Bir de büyüyüp de aklı erince,
Kendisini görmüş hayat düşünde.

Çocukluk, yetimlik, yokluk bir yandan,
Bu hayat çok şeyler götürmüş ondan.
Annesizliği de bezdirmiş candan,
Öksüzlük dert olmuş bağrı döşünde.

Kâh saman deşmiş, kâh da yonca biçmiş,
Bazen kerpiç kesmiş ya da gübre saçmış.
Koca bir ömür gelip de geçmiş,
Elin kapısında, elin işinde.

Çoğu zaman eski püskü giyerdi,
Hiç isyan etmezdi, çok şükür derdi.
Yavan yaşık ama hep helâl yerdi,
Kuru soğan bile baldı aşında.

Seni anlatmayla bitiremem ki,
Sensiz çok eksiğim, yetiremem ki.
Yalvarsam, yakarsam getiremem ki,
Yalnız çaresizlik kaldı başımda.

Eli dar ama gözü gönlü bol babamın...
Hayatta olan ve ebedî âleme göç eylemiş tüm babalarımızın günü kutlu olsun.
Mekânın cennet olsun, baba...

Hülya Ekşi