0
Yorum
3
Beğeni
5,0
Puan
44
Okunma
Bir fırtınaydı belki ilk başta,
Dalgaların kıyıya vuruşu gibi sert ve hırçın.
Ama zamanla dindi o fırtına,
Geriye sadece gözlerindeki o derin huzur kaldı.
Hani anlatmıştım ya sana o çıkmaz sokakları,
Yolları kaybedip, karanlıkta kalışları...
İşte tam o anda, bir el uzandı hiç beklenmedik,
Tüm o karanlığı tek bir gülüşle dağıtan.
Aşk dediğin, yan yana yürümekmiş meğer,
Aynı fırtınada, aynı şemsiyenin altında.
Kelimelerin bittiği, sustuğumuz o anlarda bile,
Kalplerin birbirini sessizce duymasıymış.
Şimdi ne geçmişin gölgesi var üzerimizde,
Ne de geleceğin o bilinmez endişesi.
Sadece sen varsın, bir de içimde büyüyen bu sevda,
Hikayemizin en güzel,en masum sayfasında.
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
