"Döne Döne", Türk edebiyatının en köklü damarlarından biri olan Tasavvuf (Tekke) Edebiyatı geleneğini, özellikle de Yunus Emre tarzı şathiye ve ilahi üslubunu 21. yüzyılda başarıyla yaşatan, ritmik ve mistik coşkusu son derece yüksek bir şiirdir.
Şair Yunus Karaçöp (yudumyunus), mahlasıyla da müsemma olacak şekilde, okuyucuyu fiziki bir dünyadan alıp manevi bir cezbe (vecd) halinin içine çekmektedir.
Şiir ilerledikçe dervişlerin dünyadan tamamen koptuğu görülür: "Serden geçtik biz hepimiz" dizesi, tasavvuftaki "serden geçmek" (baştan, candan, nefisten vazgeçmek) makamını anlatır. Kul, zikir esnasında o kadar yoğun bir aşk yaşar ki, sesinin "Arşı inlettiğini" hisseder.
Geldi geçti ömrüm benim, şol yel esip geçmiş gibi,
Hele bana şöyle gelir, şol göz yumup açmış gibi..."
veya doğrudan dönüşü anlatan ilahilerine (örneğin "Şol cennetin ırmakları akar Allah deyu deyu / Salınır tuba dalları söyler Allah deyu deyu") selam durması niteliğindedir. "Ben Mevlama vurulmuşum" dizesi, tasavvufun özü olan "İlahi Aşk"ı en yalın ve samimi şekilde ilan eder.Okuyucuya modern dünyanın keşmekeşinden sıyrılıp, bir anlığına da olsa o zikir halkasının manevi sıcaklığına sığınma hissi vermesi bakımından oldukça başarılı ve etkileyicidir. Yüreğinize yorgunluk ugramasin