Tükendi umutlar, geç kaldı vuslat,
Gel yağmur bakışlım, kalbimi ıslat,
Al getir başını, göğsüme yaslat,
Belki şu derdime, derman olursun.

Dün nasılsa işte, aynı bugünde,
Bir bakı güzellik, kalmıyor tende,
Şu dünya içinde, döndükçe sende,
Feleğin çarkında, kirman olursun.

Sen bana kamersin, ben sana eksen
Bu benim suçum mu, dünyada teksen?
O güzelliğini, şiire döksen,
Aşkın kitabına, ferman olursun.

Al şu pembeleri, güllere boyan,
Dünya güzelleşsin, uykudan uyan,
Kıyamam ben sana, aklıma ziyan,
Çiçeğe benzetsem, harman olursun.

Senle başlar aşkın, her bir tanımı,
Al şu kalemi de, yaz idamımı,
Kırma içimdeki, Gül fidanını,
Çöl geçen ömrüme, orman olursun.

Senden ala nebat, yok inan bence,
Ne güzel çiçeksin, fikrimde ince,
Belki şımarırsın, fazla sevince,
Mahcup derler sana, şermin olursun

Dilimde duasın, elimde kozum,
Kanlara belenir, ekmeğim tuzum,
Gözleri sürmeli, kınalı kuzum,
Büyüme ellere, kurban olursun.