Dünyada yaşamadım sadece gözlemciydim

Yaşar gibi göründüm düzeni anlamaya çalıştım
berbattı

Kendimce bir şeyler yapmaya çalıştım ben
yaptıkça bana güldüler düzene uy dediler

Düzeni sen mi değiştireceksin böyle gelmiş
böyle gider dediler aslında doğru dediler

Kimsenin değişmeye gönlü yok idi o halde herkes
halinden memrundu herkes hak ettiği gibi yaşarmış

Soytarıları adam yerine koyanlar ezilmeye
mahkumdurlar kendi edenler kendileri bulurmuş

O halde kimse kimseyi suçlamasın ettiniz ise
çekeceksiniz demektir

Dünyada ki tek gözlemim insandan gayrısı değerli
idi insanın hiç bir değeri yoktu

Ben bu hale yıllarca şaşırmış vaziyette yaşamaya
çalıştım ölemediğim için zorunlu bir yaşamdı

Zorunlu yaşamın adı cehennemdir cehennem
sizlerin içindedir sırası gelenler yaşamış olacaktır
ve kimsenin kurtulma gibi bir şansı da yoktur

Cehennemi yaşayanlar Allah-ı göreceklerdir ve
hiç bir şey olduklarını istemeseler de kabul etmek
zorunda bırakılacaklardır


İlyas Ateş