Dinliyorum!!
Dar sokaklarında kent’in duvarlarına usulca yazardım
Gökyüzünü asice boyardım gözlerinin yeşiline
Hani o yitik şarkıları söylerdim çığlık çığlığa
Oysa şimdi!
Kaybolmuş bir ruhun meçhule gidişi gibiydi notalar

Dinliyorum!!
Parklarda daha çok koşar oynardım delicesine
Kahkahalarımı daha çok severdim gülümserken
Dizlerim kanayınca ağlamalarımı doyasıya severdim
Ve seni, ve seni ne çok severdim bir bilsen
Oysa şimdi!
Artık gelmeyecek birini beklemek gibiydi notalar.

Dinliyorum!!
Bilseydim, kelimelerin yenilmiş yetisiz acizliğini
Daha az konuşur daha çok dinlerdim sözlerini
Her mevsim baharı koklardım serin avuçlarında
Oysa şimdi!
saklanıp yanmayan tüm mumlar adına
Karanlıklara esir olan özlem gibiydi notalar.

Dinliyorum!!
Hiç toplamazdım, saçlarım rüzgara değerdi
Dağalışında dans ederdim telleri savrulurken
Bir Anlara sabahında açardım pencerelerimi
Tüm dileklerimi soluyarak doldururdum odama
Oysa şimdi!
Kaybolan ruhun evini arar gibiydi notalar.

Dinliyorum!!
ne kaybettirdiklerini ne de kazandırdıklarını
Köhne zamanın
Sessiz kavgalarını, sesli isyanlarını hesaplamazdım
Oysa şimdi!
Hayallerimin sığmadığı çalıntı zamanların
İçimde kabullenişi gibiydi notalar.

Dinliyorum!!
Bilseydim, başarısızlıklarımın hayal kırıklıklarını
Başarılarımın geride kalan kederli mazisini
Ve Gün batımı gibi mağrur ve kızıl vedasını
Ve her şeyiyle yorgun ve bitişini elvedalarımın
Oysa şimdi!
Artık bir ömrün tinini kutsamak gibiydi notalar.

NOGAYTÜRK