1
Yorum
9
Beğeni
5,0
Puan
54
Okunma
Gecenin omzunda üşüyen bir yolum ben,
Ay vurur yüzüme, sen düşersin aklıma.
Bir ateş saklıdır her insanın içinde,
Benimki adınla yürür karanlığa.
Ne turna göçü avutur içimi,
Ne sabahın ince kuş sesi.
Bir dağ suskunluğu çöker üstüme,
Sanki dünya senden sonrası eksik.
Oyy…
Sevda dedikleri kuru söz değilmiş,
İnsanın kaburgasında açan yara imiş.
Dokunsan gül olurmuş bu yürek,
Dokunmayınca
Kendi külünde sabahlayan kor imiş.
Bir çift göz bıraktın geceme,
Ne kapatabildim, ne unutabildim
Adını içimden geçirirken bile
Sanki bütün şehir duyacak sandım.
Ey yar…
Ben seni bahar diye sevmedim,
Bahar gelir geçer.
Ben seni;
Kışın ortasında
Sobasız bir ev gibi sevdim
İçine girince insanın
Çıkası gelmeyen....
Sibel KILIÇ...
5.0
100% (3)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz