Kul kulun hakkını yiyip geçemez,
Benim de hesabım Mahşer’e kaldı.
O kirli aşkından kimse içemez,
Gençliğimi benden yalanlar çaldı,
Gönlümü bitmeyen dertlere saldı.

Sırtımdan vuranlar dostum olamaz,
İhanet edenin affı yok bende!
Kırılan bu kalbi kimse saramaz,
Zerre kadar hakkım kalmasın sende,
Yansın o sahte aşk yansın bedende!

Yüzüme gülerken arkamdan sinsi,
Kuyumu kazanlar canımdan çıktı.
Meğerse faniymiş her şeyin cinsi,
O kutsal yuvayı yalanlar yıktı,
Zalimin ettikleri canımdan bıktı.

Sırtımdan vuranlar dostum olamaz,
İhanet edenin affı yok bende!
Kırılan bu kalbi kimse saramaz,
Zerre kadar hakkım kalmasın sende,
Yansın o sahte aşk yansın bedende!

Ömrümü harcadım senin yoluna,
Bir kuru vefayı çok gördün bana.
Gidip de sığındın elin koluna,
Yazıklar olsun be, yazıklar sana!
Ağlasın bu şarkı yanan canıma!

Sırtımdan vuranlar dostum olamaz,
İhanet edenin affı yok bende!
Kırılan bu kalbi kimse saramaz,
Zerre kadar hakkım kalmasın sende,
Yansın o sahte aşk yansın bedende!

Ufuk Güney