Küçük bir çiftlikte yaşamayı düşledim,
Baharla papatya kokardı tarlalar,
Yeşile bürünürdü bağlar, asmalar,
Budanmak isterdi meyve ağaçları…
Ben bırakıp gitmeyi istemedim,
Baba ocağı tütsün isterdim.

Uykusuz gecelerde, gurbet yollarında,
Tren düdükleriyle ıssız istasyonlarda,
Kaç ayaz kış geçti ömrümden sessizce.
Komşular asık yüzlü, kapılar kilitliydi.
Köyümü terk etmeyi ben istemedim,
Baba ocağı tütsün isterdim.

Ne işim vardı uzak Rum diyarında,
Partenyos’un dar sokaklı şehrinde?
Yedi tepeli şehir bile dar geldi bana.
Şehrin insanı küçük hesaplar peşinde
Böyle olmasını ben istemedim,
Baba ocağı tütsün isterdim.

Bir avuç toprak, biraz huzur yeterdi,
Akşam olunca duman yükselse bacadan,
Bir köpek uyusa avlu kapısında,
Bir türkü yankılansa eski duvarlardan
Ben başka bir ömür istemedim,
Baba ocağı tütsün isterdim.

29.05.2026