Yangınlardan kurtarılamayan evcil acılarım var benim
Yaralarımdan çiçekler, birde ilkbahar yağmurlarını bıraktım sana
Seni gözümün bebeğinde saklasam da
Bir cinayetin ip uçları gibiydi sevgin
Vasiyeti olmayan ölülerin ülkesindeyim şimdi
Şarkılar bıraktım sana,notalarında can veren nakaratlar
Sonbaharın serin esen rüzgarlarında bulmuştum oysa senı
Kanıyordu takvimden, evlatlarını döver gibi seven bir sonbahar
Güvertesinde adresini kaybetmiş bir yağmur damlası
Camlarda buğusu adının ve bende gizli bir sevdasın sen
İsmini boş sokaklarda geceler boyu haykırdığım
Sevgiliye yazılmış fakat yollanmamış şiirlerde gizledim seni
Sen bir istiridyeydin ve ben hep kabuğunu kırmaktan korktum
Sana her yaklaştım dediğimde,hasretin rüzgarıyla savruldum
Hüznün kıyılarında dolaştım çoğu zaman
Sen bilmedin,kimse bilmedi varlığımın yok olduğunu
Matem siyahına büründü gece
Ve şehrin sokaklarını ıslattı gökyüzü
Sanki kıyamet kopuyor gibiydi içimde
Bir hoşça kal deseydin keşke giderken
Hoşça kalmasamda,dostça kalırdım belki
Varlığın da sitemim,yokluğun da isyanım hep bu yüzden
Ve sen son bir el, veda sıkıp yüreğime
Elveda demeden gittin...