TARİH ESKİMEZ

Tarihin merhameti vijdanı olur sanma
Zaman dediğimiz şey, mertegleri çürük dam
Nefsine ram olup da gözlerine inanma
Efkâr-ı müstebit’in ruhundadır inhidam

Sen, vatansız muhacir; buhtunnasır kanlısı
Eşedd-i zülmün ile kesbettiğin istihkak
Bilinenin kâtili, bilinmezin zanlısı
Nassı kur’anla sabit, hakkın seni bulacak

Seni mi yazmayacak? Diri yaşayan ölü!
Bıraktığın her enkaz atideki enkazın
Musa’ya diş bileyen samirinin piç dölü
Akıbetin Gazze’de, gür çıksa da avazın

Hâruni sabrın sadrı, altın nesilde sadır
Başak’a durdu elhak, tarihin toprağında
Yetişiyor gözü pek nice Yavuz bahadır
Can buluyor ümmetin dalında yaprağında

Tarih, sinsi çöpçatan; bilip gizli sırları
Dehrin dehlizlerinde buluşturur zıtları
Yaprak yaprak devirip kadimi asırları
Çıkarır gün yüzüne okunmaz yazıtları

Tarih seni de yazdı, tâ Babil’den bu yana
Seni vatansız kavim, şibh-i insan yaratık
On asırdır yüreğin hâla doymadı kana
Yeni bir sürgün bile seni kurtarmaz artık