Bir gelişin vardı ki, bir de çekip gidişin
Ödül müydü ceza mı, bilemedim bir türlü
Sen hep böyle miydin, yolda koymak mıydı işin
Ne yaptıysam kendime gelemedim bir türlü

Döndüm durdum mahlende, in cin kimseler yoktu
İçerime tarifsiz tuhaf bir acı çöktü
Durup dururken şimdi, sebep ne nerden çıktı
bu deyipte kapını çalamadım bir türlü

Seninkisi aşk mıydı azap mıydı çile mi
Kalbime çörekleyen kanser miydin bela mı
Sevdim diye kölen mi sandın ulan köle mi
Şöyle ağız dolusu gülemedim bir türlü

Felç ettin hayatımı, bırakmadın ben de ben
Diyemiyorum işte, ne çıktın karşıma sen
Neyin var neyin yoksa çııkartıp ezberimden
Adını rehberimden silemedim bir türlü

Bilal- i baştan sona, daldım düşündüm durdum
Yasaklı oluşunu sanma ele duyurdum
İp astım, jilert attım, namluya mermi sürdüm
Kaç kez denedim kaç kez ölemedim bir türlü ... Bilal Karaman (Bilal-)