0
Yorum
2
Beğeni
0,0
Puan
19
Okunma
Fesleğeni mi göğe astım parmak uçlarımda bir akşamüstü
Sizin o pencereleri mühürlü şehirlerinizden kaçtım
Ağacını yitirmiş serçeler anarşistse eğer
Ben en çok kanadı kırık ihtilallerden yanayım
Plastik çiçekler ektiniz naylon bir bahar icadı
Oysa bir kadın en çok sahipsizken inanır aşka
Ruju dağılır bir kentin coğrafyası değişir dudaklarında
Bir veda ancak bir aynanın kalbinde bu kadar kanar
Ucuz bir otel odasında rujla çizilmiş o hüzün:
“elveda İstanbul!”
Harflerin boynu bükük noktalar firari
Şimdi saçlarımı boyatsam bir başak sarısına
Yüzümdeki bu yabancı iklimi kimse bilmez
Beni kimse tanımaz bu kalabalık rüzgârda
Bir tek anam tanır köyümde
Çünkü anne eli her mevsimi yerinden bilir
Ve her evlat annesinin yüzünde bir gurbettir
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
