0
Yorum
4
Beğeni
5,0
Puan
32
Okunma
2. kıtada yapmaya çalıştığım şey; yazılış olarak anlamın farklı, okunuşta ise daha farklı bir anlama gelerek okuyucuya küçük bir ses tuzağı kurmaktı. Gözün gördüğü ’dur anı / vur anı’ iken, kulağın duyduğu sokağın gerçeğidir.
Yoktur komşunun dermanı,
Bu gidişle bitmez anaların feryadı.
Biride zülümsüz aşsa şu dağları;
Geçmez bağların fermanı...
Anlat komşu, nedir sokağın dur anı?
Bolsa oynat, vur anı,
Hali kalmaz; topaldır zor anı,
Hakkı helaldir, yoktur günahı.
Bereketlendirir toprağı kanın sıcaklığı.
Olmasa olmaz mı arkasında ağlayanı?
Verilirken kararlar eli göğsünde yanar;
Nasırları gücüdür, zordur hayatı...
Durağınlıktır anaların en zor anı.
Ağlama ana, kolları yetmez;
Ulaşmak için silmek boştur damlaları.
Artık bekleme ölümü, komşun laf yapar:
"Salmış o da iyice, kirlidir kesin duvarları."
Konuş anlat!
Nedir hayatının en mutlu kahrı?
Vasfı mümtazdır anaların her anı.
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
