Sen “gel” dedin de gelmedim mi?
“Elimi tut, gidelim buralardan” dedin de gitmedim mi?

Gözlerime bakıp
“Ben seni seviyorum, sen de beni sev” dedin de;
ben sevmedim mi?

Neden böyle yapıyorsun yar,
neden?

Boynunu bükme asma yaprakları gibi,
gül tenin solmasın,
hüzün düşmesin yine yüzüne.

“Özledim, gel” dedin de gelmedim mi?
Sen ne dedin de ben “olmaz” dedim yar?

Hangi baharda kokumu rüzgârla yollamadım sana?
Her mevsim sana aşkımı vermedim mi?

Yollarına çiçekler dökmedim mi?
Kuşlara kanat olup uçmadım mı?
Hangi özleminde yanında olmadım?

Saçlarını güneşe doğru savurduğunda,
dokunmadım mı uçlarına?

Her gülüşün için
ruhumdan bir parça vermedim mi?
Ömrüm boyunca kalbini
kendi yüreğimde taşımadım mı?

Söylesene yar;
kim sever seni böyle delice?
Kim ısıtır ellerini
böyle bir sevgiyle?

Kim bakar gözlerine
böyle ağlamaklı,
içinde seni kaybetmenin
sessiz korkusu varken?