Yakası yok, gömlek aldım pazardan;
Rengi safi beyaz idi, ak idi
Giyilmesi mutlak imiş ezelden
Mütevazi, ne kirli ne parlak idi

Girdim bir han ’den içre, baktım telaş var
Bir yanda mutluluk, bir yanda yaş var
Nam uğruna binbir savaş var
Eksik olan fitratta ahlâk idi

Edep kapısın çalmayı unutmuş
Kibir sofrasında zehir, ah yutmuş
Cehennem yoluna dizilip saf tutmuş
Elde kalan derin bir firak idi

Kan döküldü, zulüm üstüne zulüm
Cahilin dilinde ateşten ilim
Ebed köprüsü ona mı kalın
Hakkı dinlemez sağır bir kulak idi

Gönül yıkan, huzur bulmaz ilinde
Kulun hakkı silinmiyor elinden
Tövbe tutmaz, etmeyince dilinden
Son nefeste nedamet kurak idi

Asıl yurdu unutup, sırda tutan
Eli , yüzü, sadrı hep harda tutan
Kendi şaha kalkıp, kulu yerde tutan
Dünya tarlasında kör orak idi

Akıl kârı mıdır yokta ki varlık
Varlikta da hamd et, olsa da darlık
Nefsine hakim olandadır erlik
Manâyı bilene madde hep Irak idi

Ey dost, gel de dünyayı süz ki
Çok görülen nefes öyle bir az ki
Kibrini kalbinde tutup ez ki
Nefis tende azgın bir alak idi