Çabuk geçti gitti, o güzel yıllar.
Acı mı, hayal mi, düş mü de hele.
Gitgide kısaldı uzanan yollar.
Diken mi çakıl mı taş mı de hele.

Daha bala iken hayat güzeldi..
Ana kucağında hem çok özeldi.
Aksini düşünmek bence hayaldi.
Gözlerimden akan yaş mı de hele.

Oysa sürünmekle başladı çile.
Düşe kalka gider iken menzile.
Alsın da koysunlar diye zenbile.
Beklemek hayal mi boş mu dehele.

Ne zahmet içinde çile çekmiştim.
Gül, Nergis ekmişim, diken biçmiştim.
Çok küçüğüm diye yaşlar dökmüştüm.
Yıllar mı zalimmiş baş mı de hele.

Büyüdüm, konuştum, açıldı dilim.
Koşmaya başladım, kısaldı yolum.
Gönülden değişti düşüm, hayalim.
Şu senin yaptığın iş mi de hele.

Okullar boşaldı ilk, orta, lise.
Ayrıldı, çileden garibe hisse.
Bazen gönül işi düştü nefise.
Bunun adı sevgi, aşk mı de hele.

Dediler her şeyin ilacı zaman.
Hayal ile düşle bitti imtihan.
Gerçekle yüzleşme başladı o an.
Aniden bastıran kış mı de hele.

Palandöken gibi ak oldu başım.
Meğer boşunaymış çabam, uğraşım.
Ellerim titrerken döküldü aşım.
Tutmayan dizler mi döşmü de hele.

Dadaşım düş kurar. düşler kış olmuş.
Bunca çaba, emek meğer taş olmuş.
Güneşler körelmiş, etraf loş olmuş.
Yürekte açılan nişmi de hele.
21.05.2026 Muammer KARS