Meğer bedenimde bir ben yokmuşum.
Sen gidince bomboş sokaklar kaldı.
Meğer yüreğimde can büyütmüşüm.
Serin seherlerde şafaklar kaldı.

Meğer bu gönlüm de açılan canmış.
Meğer gülçiçekmiş, goncalı gülmüş.
Meğer bu garibe büyük ödülmüş.
Ufuklardan bakan anılar kaldı.

Derbeder dökülür gözümde yaşlar.
Dertler yüreğimde yeniden başlar.
Canımı yakıyor o son bakışlar.
Dizim de tutmayan yokuşlar kaldı.

Ellerim titriyor, yüreğim suskun.
Saçımdaki aklar yollara yorgun.
İçerim ağlarken gözlerim durgun.
İnceden inceye bakışlar kaldı.

İçimde kalmadı hevesim hazzım.
Kelime kelime bozuldu yazım.
Yüreğimi yakar, yok itirazım.
Arada sert yapan çıkışlar kaldı.

Dadaşım, güneş de terk etti seni.
Gecenin koynuna attı bedeni.
Yine hasretlerde koydu geceni.
Bir seni avutan yıldızlar kaldı.
Muammer KARS 05.08.2026