Sözler ne çok anlatır seni
İçime akan dualı sular
Şifa reçeteleri yazılır yürüyen ağrıma
Yarına konan göç yollarının arşınlayan sıcağında
Yüklemi aşmış omuzlarının süratini
Önüne geleni devirmiş şişelerin
Yakmış kör bıraktığı duygularını
Vatan milewt aşkına

Kaç Ondokuzmayıs daha geleceksin Samsun’dan
Kaç yüzyıl daha

Badireli yıllar atlatmış bir milletin
Kurtuluşuna merhem sürdüğü ayazlarin akşamında
Bir kan gölü doldu avucuna
Size ölmeyi emrediyorum dedi
Ölmeyi diledi bu uğurda
Yürüdü düşman üstüne
Savaşlar boyu

Hangi ondokuzmayis günü söyle
Kaç bahar açacak daha yürekte

Yüce Türk milleti söyler hitabinda
Herkesi başka sever gönlü geniştir Rabbinin bağrında
Küçük büyük kadın erkek
Dolusuruz Aslanlı yolda
Ölüm sana neyler
Taht kurmuşsun bu milletin sinesine
Öyle yüce yerdesin
Dinlemez vakitlerin sesleri

Kaç Ondokuzmayıs daha bekleyeceğiz
Kaç yüzyıl daha Samsunun sabahında

Gittin gideli gülmedi yüzler hep bir yara açar içimizde
Sana dokunan ilisen laf soyleyen inciten kelimelerle
En çok okul bahçesinde kırılır bustlerin
Seni putlastirmadik hiç bir zaman
Seni hatırlatmak lazım çaresiz olana
Evinden yurdundan vatanından ayrı kalana

Bir daha gel Samsun’dan seni özledik atam