ORMAN DEYİNCE
Orman deyince aklıma
İçimde fidesini yeşerttiğim
Binlerce, on binlerce, milyonlarca
Doğanın örtüsü
Akdeniz’de sedir, kızılçam, egede fıstık çamı,
Karadeniz’de ladin, marmarada göknar
Doğuanadoluda sarıçam,
İç Anadolu’da meşe ve ardıç ağaçları gelir
Orman deyince
Mis kokulu
Nazlı yârin el açışı gibi
Göklere uzanan sedirin,
Kanatlanıp nazlı nazlı toprağa inen tohumları
Gelir aklıma
Orman deyince
Sonbaharda ateş gibi salınan yapraklar
Baharda ötüşen kuşlar
Gelir aklıma
Orman deyince
Ormanda yalnız kalmış ceylan misali
Sevdiğim gelir aklıma
Orman deyince aklıma,
Ceylan gelir, geyik gelir
Mantar gelir, börtü böcek gelir
Gürül gürül akan şelaleler
Dereler, derelerde benekli alabalıklar
Gelir aklıma
Orman deyince aklıma
Çayırıyla, çimeniyle
Dalıyla, kozalağıyla, yaprağıyla,
Gelin gibi süslediği ovalar, dağlar
Gelir aklıma
Orman deyince
Halayıyla, horanıyla, zeybeğiyle
Kardeş olmak, bir olmak gelir aklıma
Orman deyince aklıma
Eşikten beşiğe hayatımıza dokunan,
Bizi saran sarmalayan bizi koruyan
Katran gelir, doruk gelir, pelit gelir, orman deyince
Her yanı buram buram mis gibi orman kokan
kadim Anadolu’m gelir aklıma

Mart-2026