Aşk ile virân gönlümde efkârın adı sensin,
Şeb-de-kara artar yine hicrân ile nârın senin,

Çeşm-i giryânımda aks eyler hayâlin daima
Rûhuma âteş saçar bir lahza dîdârın senin,

Öldürmez gerçi ammâ derd ile bîtâb edip,
Her nefeste cânımı yakmakta efkârın senin,

Bülbül-i dil ağlaşır gülzâr-ı hicrân içinde,
Bağrımı hûn eyledi ol gamze-i yârın senin,

Bir visâl ümîdiyle ömrüm geçer âh u figân,
Sîneme mühürlenip kaldı hep adın senin,

Sâye-veş peşimde gezer her gece hüzn ü keder,
Mahşer-i aşkım olur kalbimde esrârın senin,

Ey gönül, sabr eyle kim bu derd nihâyet bulur,
Kıyametler kopar ammâ zikr ile yâdın senin,

Yasin der: mahv olur bir gün bu cism ü bu cihân,
Lâkin ebedîdir gönülde hükm ü fermânın senin
==================================================================================

Şebler bürünür râz-ı muhabbette yine,
Sînende yanan nâr düşer hasretine.
Öldürmez o sevdâ beni, ey mâh-likâ;
Kıyamet kopar kalbime sen düşünce.

Her lâhza bahâr beklerim ah gönlümde,
Sensizlik eder rûhuma tufân yine de.
Bir kor gibi yandıkça bu bîçâre yürek;
Kıyamet iner sanki sen içime.

Bir gün kavuşursak eğer rûh-i cânım,
Bir nefhesin alır gider âh u figânım.
Mühürledim isminle bütün benliğimi;
Kıyamet olur usulca hep seninle.

Gölgen büyür içimde her dem gece gündüz,
Sesin dokunur şeblerin ufkuna mahzun yüz.
Kalbim gidemez senden öte bir menzile;
Kıyamet çöker masalım sensiz biterse...