(...Ne dünya isterim ne de başka bahar,
....Sen olmayınca içimde kıyamet kopar.
....Bir gün adım kalır rüzgârda savrulur,
...“Sevdi de kavuşmadı” der geçer diyar.)

Düşe kalka geldim kapının önüne,
Bir umut bıraktım gözünün yerine.
Sen bir kere çağır yeter sevgilim,
Ömrümü sererim ayağının dibine.


Bir garip yolcuyum aşkının izinde,
Çöller aşar gönlüm tek bir sözünle,
Ne zaman adını ansam içim titrer,
Sanki kader beni sana çizdi derinden.


Dağlara sordum da sesini vermedi,
Rüzgâr bile sensiz yüzüme değmedi.
İçimde açılan yaran hiç dinmedi,
Gönlüm senin ile yanmaya yazıldı.

Yoluna düşe gör, dönersem namerdim,
Bir çift sözün ile bin ömre yeterdim.
Gözlerin değince dünyayı unuttum,
Yâr diye diye ben kendimden geçerdim.


Yollara sordum seni, sesin vermez,
Esende sensiz yüzüme değmez.
İçimdeki derdin kanar, hiç dinmez,
Kalbim yolunda yanmak için adanmış.

Ne saltanat isterim ne de başka bahar,
Yoksan bende içimde kıyamet kopar.
Son nefeste dilimden ismin dökülür,
Delice sevip de kavuşmak hayal yazıldı.