5
Yorum
29
Beğeni
5,0
Puan
143
Okunma
Yargılanmadan anlaşıldığımız yer bulmakta
zorlanmaya başladığımızdan beridir
gönlümüz huzur bulmadı.
Sohbetimizle aşmaya koyulduk
y’önümüzde dağlar
yolları şaşırdık
Söz dolaştıkça vara yoğa,
yanlış üslup dile ustura
kırgınlık girdi kursağa
Sırtımızda taşıdığımız dost
yaraya merhem olmadığı gibi
zamanla açtı arayı
Dahası en çok kıyamadıklarımız
soluk alışlarımızı
çaldı da gitti
Meğer,
hüznün diyarında boz akşamlar
leylak kokusundan arınmış ırmaklar
ve dinginliğini yitirmiş çoban köpeğiyle
paylaşmak vardı aynı kederi
Hayattayken
kılı kırk yaran
kendimize kalan ben’le
velhasıl yaşamak zor savaştı
Yeşermeyi bekleyen kusurumuz;
Nisan’dan çıkmak istemeyişimiz
kadar masumdu
Yeminle...
ོ
ོ
ོ
GüLRa_____
5.0
100% (13)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz
