DUDAĞIN DUDAĞIMDA

Aşk gözlerinde güneşin
Batışını seyretmekti.
Aşkınla mavinin mehtabında
Sarhoş olmaktı.
Fısıldayarak söylediğimiz şarkımıza,
Martılar eşlik ederdi;
Kor ateşti sanki
Dudağın dudaklarımdan.

Karanlığın koynunda ardı ardına süzülen,
Yıldızlar kıskanır gecemizi.
Kenetlenmiş kolların bedenime,
Yakamoz gecede, parlayan ayda...
Düşer saçlarının gölgesi yüzüne,
Kor ateş sanki dudağın dudağımda.

Sessizlik çığlığına girer gece,
Tenhalaşır sokaklar.
Yalnızlığa yanar sokak lambası,
Köpürür mavinin sakin dalgaları.
Oysa misafiriz bu mavinin kıyısında,
Tutuşur çılgınca yanan duygular;
Kor ateşti sanki
Dudağın dudaklarımdan.

Söner yalnızlığa yanan lambalar,
Seher yeliyle raks eder saçların,
Doğar kâinatın güneşi,
Sessizleşir ateşböcekleri,
Aşkla oynaşır kelebekler.
Geceden kalma aşk sarhoşuyuz,
Kor ateşti sanki
Dudağın dudaklarımdan.

Bu gece bitmesin istiyorum,
Ama sen gitmekte ısrarcısın.
Anlıyorum sen de mecbursun;
Yarın kim bilir hangi semtin
Kıyısına mekân kurarsın,
Hangi canlının gözlerinde
Bir iz, bir tat bırakırsın?

Sen yalnızlığa mahkûm, ben sana,
Sen mutluluğa hasret, ben sana.
Ben seninle doğan güneş gibi,
Sensiz batan ay gibiyim.
Kor ateşti sanki
Dudağın dudaklarımdan.

Çetin Tiktaş