Şimdi kimi sevsem,
Gözlerinde bir başka keder var,
Bir başka suskunluk dudaklarında,
Sanki eski bir yarayı taşır her bakış,
Ben değilmişim gibi onun öncesi, sonrası.

Şimdi kimi sevsem,
Yüzü sana benzemez, ama tanıdık,
Bir sokak lambası altında bekleyen
Yorgun bir sevda gibi durur kalbimde.
Sormam, ama bilirim: Gitmeye hazır.

Şimdi kimi sevsem,
Adını ezberlemeden unuturum,
Sesini duysam, rüyamda yankılanır.
Sevgi değil belki, sadece alışkanlık
Bir vedaya dönüşür her merhaba.

Şimdi kimi sevsem,
Senin yokluğuna benzer biraz,
Ne tam umut, ne tam hüsran,
Arada kalmış bir ilkbahar gibi
Ne yeşerir içim, ne de kurur zamanla.

Şimdi kimi sevsem,
Bir yanım eksik kalır hep,
Gülüşü tam oturmaz yerine,
Kalbim başka bir ismi fısıldar gizlice,
Senden kalan bir boşluk, kalbimde hep.

Şimdi kimi sevsem,
Yürüdüğüm yollar yabancı,
Elini tutsam da üşür ellerim,
Bir fotoğraf düşer aklıma ansızın,
Seninle yarım kalmış bir yaz anı.

Şimdi kimi sevsem,
Zamanla geçer mi sanırsın.
Oysa zaman seni değil, beni yorar.
Her yeni yüz bir öncekinin yalancısı,
Şimdi kimi sevsem, hep biraz sen.

Şimdi kimi sevsem,
Gözleri başka hayallere dalar,
Ben bir misafirim sanki o kalpte,
Bir çay içer gider gibi sevilirim,
Hiç kimse tam kalmaz, hep yarım.

Şimdi kimi sevsem,
Cümleler eksik, gülüşler yavan,
Bir hikâye başlar ama yazılmaz sonu,
Sanki herkes unutmaya razı,
Bense hatırlamaya yorgun, argın.

Şimdi kimi sevsem,
Senin gölgende soluklanır biraz,
Yeni bir yüz, ama tanıdık bir acı,
Kalbim sana benzeyen ne varsa
Hemen sever, sonra kırılır biraz.

Şimdi kimi sevsem,
Kalbim ikna olmaz nedense,
Bir tebessüm yeterdi eskiden,
Şimdi gülüşler bile nafile kalbime,
Sevda yorgun, inanç kimsesiz bir ses.

Şimdi kimi sevsem,
Bir yolcuyum hep yanlış durakta,
Ne gelen beni arar, ne beklenen olurum,
Her adımda bir veda gizli,
Sarılırken bile, gitmeler var kollarda.

Şimdi kimi sevsem,
Sanki senin izini taşır gizlice,
Her kelimesi senle başlar, senle biter,
Ben kimseyi baştan sevemem artık,
Çünkü herkes gider, senin gittiğin gibi.

#kemalyıldırım