Duydu bizim atlı bir ezgi yolun ortasında
Söylenilen yad ezgide vardı derin üzüntü
Yol yanında bir yad oturmuş ağaç arkasında
Atlı ses verince belirdi göze bir görüntü

"Gelip yoklayayım dedim duyunca yad ezgini
"Durma böyle gel gidelim, gözün yola dalmasın
"Sen bin ata ben yürürüm önden alıp dizgini
"Gel de kimsenin gözü bu gece yolda kalmasın"

Atın üzengisine yad ayak basıp itince
Atlayıp atın üstüne koçaktan atı çaldı
Koçak dur dedi gitti yad, ancak at işitince
Dizgin çekilmişçesine durup yerinde kaldı

"At senin olsun ancak at belindeki bıçağı
"Yersiz olan gelince bir yere yerliyi vurmaz
"Atın çalınmışlığını duymasın el koçağı
"Çekip dizgini bir daha kimse kimseye durmaz

"Döktürdüğün gözyaşı bir gün seni birden boğar
"Yaşlı gözün gözyaşına bakan olsa kan akmaz
"Batan güneşle birlikte yarın koçaklar doğar
"Tükürdüğün yalanları yalatmadan bırakmaz"

Attila Timuçin Kızılhanoğuz