Cehennemin laçkalığına batırılmaz insan
Yaratılmak alaya gelecek iş değildir
Konuşalım, ben ölebilmeyi de bilirim
İsterim ki tüm kinler açılsın
Ehlileştirilmemiş şeytan bahsiyle başlarken
Kalbime sokuşturulmuş kıvranışımı durdur
Günah kırbaçlatan şevkin adı söylenmedi
İçinden dön ve gözlerin varsa övün bana
Eriyik döl sağanağını altında
İrileşen mezarların öyküsünü kim söylecek
Bir çift söz için bu kadar kainat fazla
Başkaca bir sır var, annem masal bilmez
Haydi yaklaş, içini dök bana ve rahatla
Anlat ki utanıp bir daha kaçmayayım
Kabil’i kim öldürdü, nerede, nasıl ve niçin
Bana ne diyemem,
Kötülerin de sonunu iyiler bilmeli.
Umurumda olsun, kudretim yoksa ne olmuş
Suçlu mu lazım meleklere, yahut bahane?
Meryem’in rahminde kaşınan köpük
Bir çift peygamber dudağına benzerken
Düşündüm insanı;
Zamanı ve ölecek doğmamışları.
Lime lime insan
Lapa lapa kar
Kusulacak musalla görüntüsü, az ötede bar.
Yer ve gökler inim inim incinişleyken
Bir günahım var, elimde saklıyorum
Tövbe hiçbir yere sığmıyor; gel al ve kurtar
Bir ısırık veya Hubris vebasıyla yaşamak
Yetmiyorum kendimi öldürmeye, beni anla
Dolunaya işeyen yıldızlara kırgın da kalmam
İkarus ahmaklığında telaş ırsızlığındayım
Bana bir ışık bağışlarsan sana yine kefilim
İnansın diye bir şeytan,
Mazaretsiz ve koşulsuz bir yol bulabilirim
Kendini göğe zincirlemek isteyen
Bir bulut söküğüne el atabilir dua
Kuş kanadından yama yapmak gibi mesela
Umut ne diye var?
İstencimi tomurcuğun gövdesine astım
Gebe kalan yelkenli göremiyorum artık
Belkıs ile Süleyman en son ne konuşmuş
Ben ninni dinlemeyi unutan hastayım
Damar yolum yırtık bir deri aşınması
İçime sarkan demir dişli su ile yaşamam
Ne çok öğretmiş yılanlar,
Diş deliğinden doğabilecek cin seslerini
Haydi gel konuşalım
Kan pıhtısından başlayıp cennete kadar.