0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
63
Okunma
Güneş çekilince başlar fırtınam,
Penceremde devleşir gölgeler, inan.
Dizine çökmek isterim her an,
Karanlıktan çok korkuyorum anne.
Yıldızlar uzak, ay küskün bakıyor,
Zifiri sessizlik canımı yakıyor.
İçimde bir nehir korkuyla akıyor,
Karanlıktan çok korkuyorum anne.
Işığı söndürme, kalsın öylece,
Yalnızlık büyüyor her geçen gece.
Dilimde bir dua, tek bir hece:
Karanlıktan çok korkuyorum anne.
Sanki duvarlar üstüme yürüyor,
Gözümün önünü duman bürüyor.
Ruhum bu boşlukta sanki çürüyor,
Karanlıktan çok korkuyorum anne.
Çocukluk düşlerim saklıdır sende,
Bir huzur ararım yorgun bedende.
O titrek sancılar bitmiyor bende,
Karanlıktan çok korkuyorum anne.
Ellerini uzat, tut ellerimi,
Dağıt şu gecenin kara yerini.
Duy artık kalbimin derin sesini,
Karanlıktan çok korkuyorum anne.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
