Bugün aklıma geldi de,
Herşey boş yalan dünyada,
Geldik gidiyoruz bomboş,
Değerli olsan ne, değerli olmasan ne.

Sonuçta iki metre, bir metreye bakar sonun.
En kaliteli marka, kefenin olur en fazla.
Oda boş, çürüyecek bir gün bedenin.
Kaderimiz bahtımız, son bulacak bir gün.

Çektiğin çileler, son bulacak bir gün.
Anılarda, resimlerde, videolarda kalacak.
Zamanla unutacak herkes seni,
İlk başlarda zorlanacaklar,

Sonraları hayat telaşesi, saracak herkesi.
Toprağın çökecek zamanla,
Bedenin toprağa karışacak bir gün.
On sene sonra, kemiklerin bile kalmayacak.

Böyle dünya için, savaşlara ne gerek.
Mal mülk, yapmaya ne gerek.
Kısacık ömründe, sadece iyilik yazılacak.
Kötüler mi? Onları toprak kabul etmeyecek.

İster en değerli ol, istersen en değersiz.
Sonun toprak olmayacak mı?
Dünyada kısacık ömürde.
Yaptığın iylikler, yanında kalacak.

Kötüler mi? Onları bekleyecek cehennem.
Sen sen ol, boşuna incitme kimseyi.
Gün gelir, incindiğin yerden, incinirsin.
Belki güzel bir kaderin olmadı.

Belki seni cennet’i âlem bekleyecek.
İsyanlar etsende nafile artık.
Gittin gideli hiçbirşey değişmeyecek.
Tek gerçek ölüm, hak olacak.
Kelimeler, şiirler, orada son bulacak.