​Aynı gökyüzünün altında, bambaşka hayatlardayız,
Ben sende kilitlemişken, sen kendinden bile habersizsin.
Bir cümlenin ortasında adın geçse, içim titrerdi,
Sen o cümleyi kuran sesin sahibi, bana çok uzaktasın.

​Bakışların her yere değdi, bir tek bana uğramadı,
Gülüşün dünyaya dağıldı, bana bir kırıntısı kalmadı.
Yine de sitem etmem, bu benim kendi savaşım,
Senin hiç bilmediğin bir yangının, ben tek tanığıyım.

​Yollarımız kesişmez, sadece hayalden ibaret,
Ben senin gölgende dinlenir, sen güneşe bakarsın.
Bir mucize beklemiyorum, artık bu kabulleniş,
Seni sensiz sevmek, en asil vazgeçiş.
​
Sessizliğim yankılanır,boşlukta kaybolur.
Adım atsam,yollar önümde son bulur.
Avucumda birikti kederler.
Artık ah! vah! yok herkese ederi kadar değer.

Umut ettim kanadı kırık kuşa döndüm.
Aynada görünen ben,ben değilim artık.
Çaresizlik öyle bir his ki,bütün kapıları kapatır.
Bazen sadece bir durak,bazende son buluş..