Bazen bir kelime demek istersin,
Ama oracıkta yutkunur kalırsın,
Özlemi ciğerlerini dağlar kalırsın,
Ah! Anne ne çok özledim seni.

Çocuk olmak istedim olamadım,
Anne hep küçük kaldım.
Büyümedim ben hiç annem.
Bakmayın yaşımın 37 olduğuna,

Ben halen altı yaşindaki masum çocuğum.
Çok sular aktı ırmaktan, dereden içim sızlıyor annem.
Koca bir sene geçti, ama hala, beni garip koyduğun yerdeyim.

Anne bu hayatta, beni bir sen, birde sevdiğim kadın anladı.
Şimdi şiirlerim bile anne kokuyor,
Satırlar anne anne diye feryat ediyor,
Zaman kavramı artık bana işlemiyor.

Sustu sessiz çığlıklarım bile,
Gözlerim sana hasret kaldı annem,
Ateşlerde yanıyorum, senin yokluğunda annem.
Şimdi bir kuytu köşede, ağlamaktayım annem.

Yemeklerde senden sonra,
Ne tat kaldı, ne de lezzet.
Şimdi sadece uyuyup, çabucak sana gelmek istiyorum annem.
Ben seni çok özledim melek annem.
Sen gidince herkes, yavaş yavaş elini eteğinide çekti.
Ah be annem, garip koydun bu zalim dünyada.....