2
Yorum
6
Beğeni
5,0
Puan
124
Okunma
Bakmayın benim güldüğüme,
İçim kanar kendimce,
Yansıtamam bazı şeyleri kimselere,
Geçmişin izleri içinde,
Kafamın içinde binbir düşünce,
Düşününce hayatın boş olduğunu,
Neden dolduramaz gibi düşünür ey insanoğlu?
Doldurmak çok mu zor?
Boş deyip geçmek kolayımıza geliyor değil mi?
Benliğimizi mi kaybettik? İnsanlığı mı?
Acıyı,
Paylaştıkça mı azaltacağız?
Kendi mahzenimize kapandıkça mı geçecek?
Başkasını düşünmedikçe gidecek mi bu hüzün?
Mücadele ruhun temelinde yatar.
Pes etmeyeceğiz,
Küllerimizden yeniden doğabilmek için
Acılarla yoğrulacağız elbet.
Acıyı yaşadıkça biraz daha güleceğiz ki
Dolduracağız boşluktaki hayal dünyamızı.
5.0
100% (4)
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz