kadircetin
189 şiiri kayıtlı

148.KARTAL HKYS-2 (SEN TAVUKSUN)

kadircetin
  0,0 / 0 kişi ·0 beğenme · 18 yorum · 2098 okunma
148.KARTAL HKYS-2 (SEN TAVUKSUN)

148.KARTAL HKYS-2 (SEN TAVUKSUN)


Bir gün, avcının biri, zirvelerde gezerken,
Keskin bakışlarıyla, etrafını süzerken;

Bir kartal yumurtası bakar ki, durur yerde,
Düşünür ki; sahibi haşmetli kartal nerde?

Vicdanıysa elvermez, onu koyup gitmeye,
Dağdaki kurda kuşa, bırakıp yem etmeye...

Alıp getirir eve, binip atın sırtına,
Koyar yatmakta olan, gork tavuğun altına.

Vakti tamam olunca yumurtalar çatlıyor,
Kabuğundan sıyrılan, ortalığa atlıyor.

Sarı sarı civcivler, hep bir soyda, bir boyda,
Anası sıfatlılar, pek farkları yok huyda...

Ama soyu başka ya, bizim kartal yavrusu,
İşte o günden başlar yüreğinin ağrısı...

Yemlenmeye başlıyor civcivlerle birlikte,
Bir süre devam eder, bu düzen, bu dirlikte...

Yine bir gün, yem yerken, kasvet çöker özüne,
Dikip bakar başını, masmâvi gökyüzüne...

Görür ki asil bir kuş, ihtişâmla süzülür,
Bunu gören yavrunun içi nasıl üzülür...

O bir kartal yavrusu, özünde uçmak var ya,
Uçmadan yaşadığı dünya ona pek dar ya…

Çile çeşit çeşittir, başa gelen çekilir,
Ve lâkin uçmak varken, yerde nasıl sekilir?

Bizim kartal yavrusu, öylece baka kalır,
Fakat anne tavuktan ikâzı çabuk alır...

Seyrederken kartalı, kafasına gaga yer
Hışımla ana tavuk, bu yavruya şöyle der;

“- O gördüğün kuş var ya, gökyüzünün şahıdır
Kartal derler adına, kuşlar padişahıdır…

Sen ise bir tavuksun, göklerde uçamazsın
Onun gibi süzülüp kanadın açamazsın

O hayali zihninden hemence sileceksin,
Sen tavuksun, o kartal; haddini bileceksin!.."

Bizim yavru çaresiz, başını öne eğer,
Ne zaman baksa göğe, kafasına gaga yer...

Böylece, civcivlerle birlikte yiyip, içer,
Büyür artık, gençleşir; aradan zaman geçer...

Ama artık uçamaz, açsa da kanadını,
Kendini tavuk sanır, unutmuştur adını...

Yavru, göğe baktıkça, hep yer durur gagayı,
"Sen bir tavuksun, tavuk!" duyar hep bu sedayı...

Gökyüzüne hasreti, günden güne solarak,
Yavru ömrü boyunca, kalır tavuk olarak...

Verilen nefesini bu hal üzere solur,
Kafasında kel ile, kartal yaşlanır, ölür...
.....

Yine bir çok mesajla sona erdi kıssamız
Helalinden dostlara, dağıtıldı hissemiz

Evet dostlar aslında, kartaldı bizim sabi,
Tavuksun diye diye, tavuk oldu pek tabi...

Gökte uçmak yerine iktifa etti yerde,
İsteseydi uçardı, kartallık vardı serde...

Başının orta yeri, gagalardan kel oldu,
Negatif telkinlerle, kartalken, "tavuk" öldü...

Hele geçin aynaya kendinize bir bakın,
Bırakın tavukluğu, kartalca tavır takın...

Çırpın kanadınızı, uçun az bir gayretle,
Cemiyet baksın size, hem ibret, hem hayretle...

Kadir Çetin 30.11.08 Nazilli
Şiiri Değerlendirin
 
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
148.KARTAL HKYS-2 (SEN TAVUKSUN) şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?

148.KARTAL HKYS-2 (SEN TAVUKSUN) şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol
Yorumlar
kadircetin
15 Mart 2009 Pazar 23:25:20
ŞAİRLER TOPLANTISI

Duyarım uzakta toplanır dostlar
Ruhum mesafeyi bir anda katlar
Ben de geliyorum… Hazır mı atlar

….. Atla bir trene bin/gel oluyor
….. Ama Yüce dağlar en/gel oluyor

İsterim sizleri yakından görmek
İsterim hasretle yüzümü sürmek
İsterim dostlara yüreğim vermek

….. Ama bazı şeyler çen/gel oluyor
….. Atla bir trene bin/gel oluyor

Bakarım orada nice ozanlar
Şiiri yürekten aşkla yazanlar
Birlikte bahara döner hazanlar

Ciğerim kavrulup yan/gel oluyor
Atla bir trene bin/gel oluyor

Hasretle orada buluşur özler
Aha yüreğimden döküldü sözler
Kadirim uzaktan nemlenir gözler

….. Yüreğim yanıp ta sön/gel oluyor
….. Atla bir trene bin/gel oluyor

Kadir Çetin 08 Nazilli
İlhami ERDOĞAN/Ozan İlo
2 Aralık 2008 Salı 20:15:35
ALMASINI BİLENE İBRETLE DOLU BİR ŞİİR.
İHTİYÂRIN BOŞAYIP, EL AKLIYLA YOL GİDENİN VAY HALİNE!
HER KİM Kİ, NE ETTİ, KENDİNE ETTİ!
ONUN İÇİNDİR Kİ, BEN ŞÖYLE DİYORUM;

ASLIN, NESLİN, SOYUN SÜREN, DÖLE KURBAN OLAYIM!

CAN-I GÖNÜLDEN KUTLUYORUM CAN GARDAŞIM
MUHABBETLE.
onurumsun
2 Aralık 2008 Salı 11:13:38
Muhteşem bir anlatım ve muhteşem mesajlar ile dolu bir şiir. Herkes kendi poayına düşeni almalı ve kartal olmanın yolalrını mutlaka ama mutlaka aramalı. Çünkü bu günkü sessziliğimizde tavuk bile olamamanın acısını yaşayacağız yaşam boyu.

Özeldi ve anlamlı idi dizeleriniz. Uzun bir aradan sonra tekrar sizlerle olmak ve yüreklerinizden akanları alamk beni gerçek anlmada mutlu etti.

Kutluyorum kaleminizi ve saygılar yüreğinize. Teşekkür ederim paylaşımınıza
nene hatun
2 Aralık 2008 Salı 01:34:15
Yine ders alınabilecek bir hikaye.
Yüreğinize sağlık.

selam ve saygımla.
geceyedair
1 Aralık 2008 Pazartesi 22:56:08
hikayesini bilirdim
şiirini de okumak kısmetmiş
yüreğine sağlık
Alev ERSÖZ
1 Aralık 2008 Pazartesi 20:19:50
merhaba yüreğinize sağlık
muratcetin
30 Kasım 2008 Pazar 22:45:33
TEBRİKLER ÜSTADIM KUTLARIM SİZİ KALEMİNİZ HİÇ SUSMASIN...
muratcetin
30 Kasım 2008 Pazar 22:45:28
TEBRİKLER ÜSTADIM KUTLARIM SİZİ KALEMİNİZ HİÇ SUSMASIN...
muratcetin
30 Kasım 2008 Pazar 22:45:20
TEBRİKLER ÜSTADIM KUTLARIM SİZİ KALEMİNİZ HİÇ SUSMASIN...
Şadiye gürbüz(zaralıcan
30 Kasım 2008 Pazar 19:32:09
CAN GARDAR
HELE DURU VEREN GARİ SES OLUVEREM
BU KARTALIN ESERİNE KALEMİN DAİM OLSUN SEVGİLERİMLE
ZARALICAN
flycan57
30 Kasım 2008 Pazar 18:22:30
alınması gereken dersler var çok güzel bir örnek olmuş....yüreğinize sağlık..gönlünüzdeki kartalın hep yükseklerde uçması dileğiyle...
hiddeti
30 Kasım 2008 Pazar 18:11:34
BENİM BAŞIM ZATEN KEL:-))

BİR MİLLETİN TARİHİ 85 YILA İNDİRİLİRSE TAVUK OLMAYA RAZI OLSUN.

DÜŞÜNDÜRÜCÜ İBRET-İ ALEM ŞİİRİNİZ İÇİN ALKIŞLIYORUM.

SELAM VE DUA İLE.
yunusi
30 Kasım 2008 Pazar 16:02:06
Yine bir çok mesajla sona erdi kıssamız
Helalinden dostlara, dağıtıldı hissemiz

Evet dostlar aslında, kartaldı bizim sabi,
Tavuksun diye diye, tavuk oldu pek tabi...

Gökte uçmak yerine iktifa etti yerde,
İsteseydi uçardı, kartallık vardı serde...

Başının orta yeri, gagalardan kel oldu,
Negatif telkinlerle, kartalken, "tavuk" öldü...

Hele geçin aynaya kendinize bir bakın,
Bırakın tavukluğu, kartalca tavır takın...

Çırpın kanadınızı, uçun az bir gayretle,
Cemiyet baksın size, hem ibret, hem hayretle...


okuduk güzel kıssanı üstat...
aldık hissemizi, yerine kurdela bıraktık....kutlarım efendim...selam ve hürmetler...
kocakurtsoylum
30 Kasım 2008 Pazar 14:05:28
Evet kutlarım.Kendimizdeki değerin farkına varmalıyız.Nerden geldiğini bilmeyenler gideceği yeri bilemezz.Bu kıssadan hisse çıkartmak dileğiyle.Selamlar
saltuk buğra bıçak
30 Kasım 2008 Pazar 13:52:39
önce kendimizden başlamalı mukaşefe...
belki o zaman erer Adem yüce bir şerefe...

bu da bizden acizane nazire olsun sayın hemşehrim ve ağabeyim
günahi Ahmet İslamoğlu
30 Kasım 2008 Pazar 13:48:22
harika bir şiir,harika bir nasihat bence.
saygılar sunuyorum.
hicranseçkin
30 Kasım 2008 Pazar 13:14:39
Çok güzel bir kıssa, ders alınması gereken...
Çünkü cemiyette bu şekilde davranan pek çok "anne tavuk" var!..
Bunlar kimi zaman bir anne, kimi zaman bir baba veya başka bir yakınımız...
... Hatta ve hatta bazen bir "öğretmen" bile olabiliyor!..
Çocuğa negatif telkinler veriliyor ve bir kartal da olsa, şahin de olsa, onun yaratılışı hiç düşünülmeyerek "tavuk" olmaya zorlanıyor!..
Üstelik bir de gülümsemesi, mutlu olması isteniyor... Halbuki istidatı doğrultusunda yaşayamayan insan nasıl mutlu olur?..
Bazen bu yavrular kendi gayretleriyle, bu telkinlerin tesirlerini aşarak uçabiliyorlar... Ama kaç tanesi?

Lütfen, yavrularımızı kendimiz gibi olmaya zorlamayalım; biz yaşamışız zaten, aynımızdan bir daha olmasına ne gerek var?.. Biz mükemmel miydik ki üstelik; yavrumuzun aynımız olmasını istiyoruz?..
Her çocuğun farklı bir yaratılışı, yetenekleri var ve ancak o doğrultuda yaşarsa mutlu olabilir; tabi ki "din ve kültürümüzün sınırları içinde"...
Kıymayalım canlara; söndürmeyelim heyecanlarını; köreltmeyelim yetenekleri...
Ülkemizin, milletimizin, hatta ve hatta "TARİHİMİZİN" ihtiyacı var onlara...

Kaleminize sağlık efendim, elleriniz dert görmesin...
sır
30 Kasım 2008 Pazar 13:03:58
işte ecdâd...
işte nesil...
işte kartal...
işte tavuk...
kıymetli bir şiir ağabey...
hem ne kıymet...
ruhuna afiyet...
muhabbetle...
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Edebiyatdefteri.com'u kullanarak Çerez Politikamızı kabul etmiş sayılırsınız.