0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
67
Okunma
Bülbülün çilesi gülünden imiş,
Aşığın kavgası dilinden imiş.
Her ne geldiyse hep kulundan imiş,
Küstüm bu dünyaya, küsüm geçmedi.
Yalan dünya sana meyil vermedim,
Gül yüzlü bir güzel murat sürmedim.
Gidip de o yari bir gün görmedim,
Yollarda yoruldu, izim perişan.
Toprak dedikleri ana kucağı,
Söndürme sakın ha, tüten ocağı.
Gezsen de dünyayı, köşei bucağı,
Döner gelirsin, yolun topraktır.
Sevda bir ateştir, düşer özüne,
İnanma sakın ha, her gül yüzüne.
Sürme diye çeker, külü gözüne,
Kör oldu aynada, gözüm görmedi.
Okudum kağıdı, kalemi seçtim,
Kendi nefsimdeki, köprüden geçtim.
Aşkın şarabından, bir kadeh içtim,
Sarhoş oldu ruhum, özüm döndü mü?
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.