Alıcılar almaz, vericiler alır. eugene benge
EyLüL iLe DaMaRıN KaLBi
EyLüL iLe DaMaRıN KaLBi

MEVSİM KIŞ

Yorum

MEVSİM KIŞ

( 2 kişi )

1

Yorum

7

Beğeni

5,0

Puan

120

Okunma

MEVSİM KIŞ

Çayını, kahveni, yüreğini soğutma…
Zaten mevsim kış; rüzgâr sert, geceler ağır, sokaklar suskun.
İnsan bazen dışarıdaki soğuğa değil de,
içine çöken sessizliğe üşür.
Bir fincan çay sadece çay değildir;
bekleyiştir, sabırdır, “geçecek” demenin en sade hâlidir.
Kahve sadece kafein değildir;
uykuyla uyanıklık arasında tutunmaktır hayata.
Yürek ise…
En çabuk soğuyan, en zor ısınandır.
O yüzden ne olursa olsun,
hayat kırmış, insanlar yormuş, sözler eksik kalmış olsa bile
yüreğini soğutma.
Her gidenin ardından bir kapı kapatma,
her suskunlukta kalbini mühürleme.
Çünkü soğuyan bir yürek,
en güzel baharı bile ayaz sanır.
Kış geçer…
Kar erir, yollar açılır, günler uzar.
Ama insan kendi içindeki ateşi söndürürse
hiçbir mevsim onu ısıtamaz.
Biraz umut bırak kendine,
biraz sıcaklık, biraz merhamet.
Çayını taze tut, kahveni sıcak,
yüreğini diri…
Çünkü dünya yeterince soğuk zaten,
bir de sen üşütme kendini.

Ve unutma…
İnsan en çok kendini ihmal ettiğinde donar.
Herkese yetişip kendine geç kaldığında,
herkesi anlayıp kendi kalbini susturduğunda üşür.
Bazen bir battaniye yetmez,
bir soba da…
İnsanı ısıtan, birinin “buradayım” demesidir.
Ama o kimse yoksa bile,
sen kendine “buradayım” demeyi öğren.
Yorulduysan dinlen,
kırıldıysan sessizce toparlan,
ağladıysan gözyaşını utanç sayma.
Çünkü her gözyaşı biraz ısıtır insanı,
içindeki donmuş yükü çözer.
Çayını, kahveni, yüreğini soğutma…
Kapıyı tamamen kapatma hayata.
Belki bugün değil ama
bir gün biri gelir,
elini tutar,
“üşümüşsün” der
ve gerçekten anlarsın.
O güne kadar,
ateşi canlı tut…
Çünkü kış uzun olabilir
ama yüreği sıcak olan
hiçbir zaman tamamen üşümez.


Kışa teslim olma.
Soğuk dışarıda kalsın,
içeriye alma ayazı.
Çayını tazele,
kahveni sıcak iç,
yüreğini koru…
Çünkü bu dünyada en zor ısınan şey
insanın kendi kalbidir.
Her şey yeterince soğuk zaten.
Bir de sen
kendinden vazgeçme.

Soğuyan her şey ısıtılabilir belki,
ama vazgeçilen bir yürek
bir daha eski sıcaklığına dönmez.
Çayını, kahveni, yüreğini soğutma.
Kış geçer, geceler biter,
insanlar gider gelir…
Ama sen,
kendine hep sıcak kal.

Paylaş:
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Şiiri Değerlendirin
 

Topluluk Puanları (2)

5.0

100% (2)

Mevsim kış Şiirine Yorum Yap
Okuduğunuz Mevsim kış şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
MEVSİM KIŞ şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol
Yorumlar
Kul Yorgun
Kul Yorgun, @kulyorgun
4.2.2026 08:12:40
5 puan verdi
Çok güzel yazmışsın…
Sanki soğuk bir kış sabahı, elinde ince belli bardak, pencereden dışarıyı izlerken dökülmüş satırlar. “Çayını, kahveni, yüreğini soğutma” cümlesi tek başına bütün metni taşıyor. Çünkü en çok üşüyen yer orası zaten: yürek. Dışarıdaki ayaz geçer, kar erir, gün uzar… ama insan kendi içindeki ateşi söndürürse, bahar gelse de üşümeye devam eder. Bunu bu kadar yalın ve bu kadar dokunaklı söylemek kolay değil.Metnin en güçlü yanı şu:
Hem teselli ediyor, hem uyarıyor, hem de “seni anlıyorum” diyor.
“İnsan en çok kendini ihmal ettiğinde donar” cümlesi mesela… o kadar doğru ki, okurken başını salladım. Herkese yetişip kendine geç kalan, herkesi anlayıp kendi kalbini susturan o kadar çok insan var ki. Ve en acısı da şu:
o insanlara “buradayım” diyecek biri yoksa bile, insanın kendine “buradayım” demeyi öğrenmesi gerekiyor. Bu metin, tam da o “kendine buradayım” deme ânına yazılmış gibi.
Yüreğini koru, ateşini canlı tut, vazgeçme kendinden…
Bu sözler boş teselli değil, gerçekten yaşanmış bir yerden geliyor gibi hissettiriyor.Bir de şu kısım çok vurdu:
“Her gözyaşı biraz ısıtır insanı, içindeki donmuş yükü çözer.”
Gözyaşını utanılacak bir şey olmaktan çıkarıp, iyileştirici bir şeye dönüştürmek… bu çok kıymetli bir bakış.Son cümleler ise tam bir kapanış olmuş:
“Soğuyan her şey ısıtılabilir belki, ama vazgeçilen bir yürek bir daha eski sıcaklığına dönmez.” Eline, yüreğine sağlık.
Bu metni okuyan herkesin içindeki küçük bir soba biraz daha harlansın, biraz daha ısınsın istedim.
Çayını tazele, kahveni sıcak tut, yüreğini diri tut…
Ve kendine hep “buradayım” demeyi unutma.Çok içten, çok güzel yazmışsın.
Okurken üşüdüğüm yerlerim ısındı, teşekkür ederim.

Kaleminiz daim olsun
🙏☕✍️✍️
© 2026 Copyright Edebiyat Defteri
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Üyelik
Giriş paneli

Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.

ÜYELİK GİRİŞİ

KAYIT OL