2
Yorum
7
Beğeni
5,0
Puan
202
Okunma
Sana bir ad koyamadan seni sevdim,
İsmin ruhumda yankılanmadan,
Kalbimdeki ateşi alevlendirmeden,
Hep bir adım geri çekildim,
Daha fazla yanmadan.
Bakışını gördüm;
Cenneti sezdim yüzünde.
Lakin cehennemi bildiğimden,
Dudağıma kadar gelen o cümleyi
Geri yuttum...
Cesaret edip de
Sevdiğimi söyleyemedim.
Beni çağıran o sesini,
Duymamış gibi yaptım.
Yanmaktan korkarak,
Kendi ellerimle kendimi susturdum,
Olacağına hiç inanmadım..
Ne sana varabildim,
Ne kendime dönebildim.
İki ihtimalin kıyısında,
Bir ömür boyu bekledim;
Dokunmadan...
Ve şimdi anladım ki;
Araf dediğin o yer,
Ne günahmış, ne de sevap...
Yanacağını bildiğin halde;
Ne sevmekten vazgeçebilmek,
Ne de sevmeyi seçebilmekmiş...
Öylece durmakmış,
bir adım bile atmadan.
Rüzgarınkalemi…
5.0
100% (4)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz
