İbrâhîm, bana da söyle:
Güneşime göz koyan kim?
Ben yıkılmayı kurtuluş sanırdım,
oysa yıkıntıların arasından yeni putlar fışkırdı.
Adlarını kader koydum.
Sabrı öğrendim.
Tevekkül dedim.
Yenilginin adını iman diye mühürledim.
İbrâhîm, putları ben mi doğurdum,
ne diye dövüyor taşlar tenimi?
Karanlığıma iman eden kim?

…

Bir yıldız düştü alnıma,
geceyi sabaha gammazladı.
Ben güneşi kutsal kabul ederken,
ışığı beni geceye ifşaladı.
Güneş yüzüme zanlar yakıştırdı.
Aynadakini tanıyamaz oldum.
İçimdeki ahir zamanda kayıp.
İbrâhîm, bana da söyle:
Ay suskunluğumu kime pazarladı?
Ruhumda hâlâ direnen aydınlık kim?

…

Güzelliği hiç sahiplenmedim,sadece taşıdım.
Yine de adım kibirle anıldı,
arzuyla karıştırıldı.
Gönlüm kindar sözlerle taşlandı.
Her hamlesi kabire denk sevgilinin…
Sevgili dediğim kim, İbrâhîm?
Güneşime göz koyan mı?
Bana sürgünleri reva gören mi?
İbrâhîm;kendi elleriyle beni yaralayıp,
kanımı gül suyu sanan kim?

…

Uğruna ömür verdiğim merhametimi bulamıyorum.
Çok oldu şefkatli bakışlarımı yitireli.
Efsunlu hürrem hallerim saraysız kaldı.
Çatım çökerken ,
çocukluğumun bütün korunma cümleleri kırıldı.
İbrâhîm, benden geriye kalan kim?
Göz göze gelmeye korktuğum uçurumum,
ateşler döküyor üzerime.
Beni bana kırdıranlar tanıdık yüzler.
İbrâhîm, bana da söyle:
İçimdeki tufanı kutsayan kim?

…

/Meğer gönlümü yasak bir ateşe teslim etmişim.Bağışlanmayacak günahlar yıkılıyor üzerime.İbrâhîm, tabutuma omuz verecek olan kim?/

...
Asaf Halet ÇELEBİ’ye Saygıyla...
18.55, 4 Ocak 2026