Gözlerinden yaşlar akar,
Mahcup sima ile bakar.
İnsanlara olmuş sakar,
Aşk oduna yanar miskin.

​Haline tavrına gülüp geçerler,
Bakışlarla ona nefret saçarlar.
Gulyabani görmüş gibi kaçarlar,
Zararlı bir yaratık sanıldı miskin.

​Ne derdini soran var ne de hâlini,
Kimse uzatmıyor şefkat elini.
Kaybetmiş zavallı evin yolunu,
Meçhul bir vadiye yöneldi miskin.

​Ekmeğini bulur çöp bidonundan,
Çekingen tavırla sıvışır ordan.
Kedi, köpek havlaşırlar ardından,
Dört ayaklı bile düşman miskine.

​Sokaklar karışıp güven gidince,
Miskin bunalmıştır iyiden iyice.
Gizlenir herkesten gündüz ve gece,
Aydınlık günleri bekliyor miskin.

​Ne bir sığınağı var ne tutan eli,
Dağlıdır yüreği, üzgündür hâli.
Zalimin zulmüne uğradı yolu,
Hain darbesini yedi bu miskin.

​El avuç açamaz kul olan kula,
Girişemez miskin bu süfli yola.
Her yanını sarmış kaza ve bela,
Sabırla karşılık veriyor miskin.